Donkere Poort
Op het einde van het Prinsenhof zien we de Donkere Poort. Dit poortgebouw is het enige authentieke restje van dit enorme domein dat nog overblijft. De benaming Donkere Poort dateert uit eind 19de eeuw toen de industriële vervuiling de Bourgondische architectuur onzichtbaar had gemaakt. Voorheen sprak men van de Waterpoort of Noordpoort. Let op de bekroning van de sierlijke torentjes. Bij de eigenlijke poort sloten een aantal dienst- gebouwen en woningen aan.
Volgens de overlevering zou Keizer Karel in het kamertje boven de poort geboren zijn, maar dat is volksfantasie. Vast staat wel dat op 24 februari 1500 toen in het kasteel, dat van toen af Prinsenhof genoemd werd, de latere keizer Karel het licht zag. De feestelijkheden die toen in de hele stad georganiseerd werden, spreken nog altijd tot de verbeelding.
Maar Karel verbleef achteraf zeer weinig in het kasteel. Bovendien werden de Gentenaars tijdens de regering van Karel wel erg teleurgesteld in hun keizer!
Op 29 april 1540 maakte de keizer uitgerekend in het Prinsenhof, de strafmaatregelen voor zijn rebelse geboortestad bekend. Onder deze Donkere Poort werden de namen aangebracht van alle Gentenaars die ten tijde van keizer Karel onthoofd werden of op de brandstapel terechtkwamen.
Beeld de Stroppendrager
Iets verder op het grasveld zien we een merkwaardig beeld van een stroppendrager. Het bronzen beeld is een ontwerp van de Gentse kunstenaar Chris De Mangel.
De Stroppendrager symboliseert het koppige karakter van de Gentenaars. De man knielt niet nederig, maar draagt de strop met fierheid. Het knipoogje naar de geschiedenis is duidelijk: de stroppendrager kijkt uitdagend in de richting van het Prinsenhof, waar het standbeeld van Keizer Karel staat. Het beeld heeft een karakteristieke kop en houdt één arm achter de rug. Als teken van verachting houdt hij daarbij de duim tussen wijs- en middelvinger.
Tot op de dag vandaag zijn de stroppendragers deze vernederende knieval niet vergeten.
Het Prinsenhof wekt tegengestelde gevoelens op in het hart van iedere rechtgeaarde Gentenaar.
We vermoeden dat het ook geen toeval is dat dit vorstelijk kasteel helemaal verdwenen is.
Gent bewaart het kasteel nog, jawel, maar ondergronds! Men moet graven om het nog op het spoor te komen. Blijkbaar hebben de opeenvolgende besturen in de vorige eeuwen niet echt veel zorg besteedt aan de conservering van dit erfgoed. Zelfs op het einde van de vorige eeuw werden nog een aantal panden verkocht met vrij originele onderdelen van het voormalige Prinsenhof. De stad Gent vond ze geen bescherming waard! Was dit een late wraakneming voor de vernedering die de Gentenaars door de keizer was aangedaan?
Het ketelhuis
Tot in het begin van de jaren tachtig van vorige eeuw stond hier aan het Hof ter Walle een oud textielgebouw.
Het was de fabriek Georges en Max Van Acker.
Slechts enkele restanten zijn er nog van bewaard gebleven: het ketelhuis, de vierkante schouw en de vroegere machinekamer.
Afbeeldingen: Bachten Walle 1981
